🎯 «چطور کاری کنیم مخاطب بعد از خواندن نوشته‌مان، دلش بخواهد چیزی بگوید؟»
تا حالا شده یک نوشته خوب بنویسید، منتشرش کنید و بعد… هیچ؟ نه نظری، نه سؤالی، نه حتی یک جمله از طرف خواننده. گاهی مشکل این نیست که نوشته ما خواندنی نیست؛ مشکل این است که جایی برای واردشدن خواننده به گفت‌وگو نگذاشته‌ایم.
نوشته خوب فقط حرف نمی‌زند. وبلاگ می‌تواند جایی برای گفت‌وگو باشد. مثلاً به‌جای اینکه نوشته‌مان را این‌طور تمام کنیم:
«این هم تجربه من از اولین روز کاری‌ام بود.»
می‌توانیم بنویسیم:
«شما اولین روز کاری‌تان را یادتان هست؟ چه چیزی بیشتر از همه برایتان سخت بود؟»
یا اگر درباره یک تصمیم شخصی نوشته‌ایم:
«اگر جای من بودید، چه تصمیمی می‌گرفتید؟»
با همین یک سؤال، نوشته از یک حرف یک‌طرفه به یک دعوت برای گفت‌وگو تبدیل می‌شود.
همیشه هم لازم نیست سؤال بپرسیم. گاهی کافی است پایان نوشته را کمی باز بگذاریم:
«هنوز هم نمی‌دانم آن روز تصمیم درستی گرفتم یا نه…»
همین جمله می‌تواند خواننده را به فکر وادارد که نظر خودش را بگوید.

اما تمرین امروز:
یکی از نوشته‌های قبلی وبلاگتان را انتخاب کنید. به پایان آن نگاه کنید و از خودتان بپرسید:
«آیا خواننده بعد از تمام‌کردن این نوشته، دلیلی برای پاسخ‌دادن دارد؟»
اگر نه، یک سؤال، یک دعوت یا یک جمله باز به پایان آن اضافه کنید.
مثلاً:
«شما چه تجربه‌ای در این زمینه داشته‌اید؟ دوست دارم آن را بخوانم.»

این را به یاد داشته باشید: گاهی بهترین پایان یک نوشته، نقطه نیست؛ یک سؤال است.

گاهی یک نوشته واقعاً خوب نوشته‌ایم؛ حرفی برای گفتن دارد، تجربه‌ای دارد، شاید حتی خواندنش برای دیگران مفید باشد؛ اما کسی سراغش نمی‌رود.
مشکل همیشه خودِ نوشته نیست. گاهی مشکل عنوان نوشته است. عنوان، درِ ورودی نوشته است. قبل از اینکه کسی نوشته‌ات را بخواند، باید تصمیم بگیرد که اصلاً وارد آن بشود یا نه. عنوان همان چیزی است که این تصمیم را می‌سازد.
مثلاً این دو عنوان را ببینید:
«تجربه من از کتاب‌خوانی»
یا:
«چرا با اینکه کتاب می‌خریم، کمتر کتاب می‌خوانیم؟»
هر دو می‌توانند درباره یک موضوع باشند، اما عنوان دوم یک سؤال در ذهن خواننده ایجاد می‌کند:
«راستی چرا؟»
عنوان خوب قرار نیست حقه‌ای برای جذب مخاطب باشد؛ قرار است به خواننده بگوید چرا این نوشته ارزش خواندن دارد.
حالا عنوانمان را چطور بهتر کنیم؟ هر چند این بحثی درازدامن است؛ اما گاهی با پرسیدن چند سوال قبل از این که نوشته‌مان را منتشر کنیم، مسأله عنوان کمی برایمان جدی تر و پررنگ تر می شود .
قبل از انتشار نوشته، از خودمان بپرسیم:
آیا این عنوان کنجکاوی ایجاد می‌کند؟
آیا مشخص است نوشته درباره چیست؟
آیا چیزی در آن هست که خواننده را به خودش مربوط کند؟
آیا می‌توانم آن را کوتاه‌تر و روشن‌تر کنم؟

مثلاً:
«چند نکته درباره وبلاگ‌نویسی»
می‌تواند تبدیل شود به:
«۵ اشتباه که باعث می‌شود نوشته‌های وبلاگمان خوانده نشوند»
یا:
«تجربه من از نوشتن»
می‌تواند تبدیل شود به:
«چیزی که بعد از یک سال وبلاگ‌نویسی فهمیدم»
گاهی فقط با تغییر عنوان، همان نوشته قبلی دوباره فرصت دیده‌شدن پیدا می‌کند.
شما هم می توانید امتحان کنید. یکی از نوشته‌های قدیمی وبلاگت را انتخاب کنید. عنوان فعلی‌اش را نگاه کنید و سه عنوان جدید برایش بنویسید؛ بعد از بین آن‌ها عنوانی را انتخاب کنید که اگر خودتان خواننده بودید، بیشتر وسوسه می‌شدید روی آن کلیک کنید.

به یاد داشته باشید که:
نوشته خوب، وقتی خوانده می‌شود که خواننده دلیلی برای خواندنش پیدا کند. و این دلیل، گاهی از همان عنوان شروع می‌شود.

گاهی وقتی تصمیم می‌گیریم وبلاگمان را فعال نگه داریم، گرفتار یک اشتباه می‌شویم: فقط می‌خواهیم چیزی منتشر کرده باشیم. هرچه به ذهنمان می‌رسد، می‌نویسیم و منتشر می‌کنیم؛ فقط برای اینکه فاصله‌ای بین دو نوشته نیفتد. اما وبلاگ خوب، لزوماً وبلاگی نیست که بیشتر می‌نویسد. وبلاگ خوب، وبلاگی است که چیز ارزشمندی برای خواندن دارد. قبل از نوشتن، یک سؤال بپرسیم وقتی موضوعی به ذهنمان رسید، قبل از اینکه سراغ نوشتن برویم، از خودمان بپرسیم:
«این نوشته چه چیزی به خواننده اضافه می‌کند؟»
اگر قرار است فقط حرف‌هایی را تکرار کنیم که مخاطب بارها شنیده، شاید بهتر باشد کمی بیشتر فکر کنیم.
اما اگر می‌توانیم تجربه‌ای را تعریف کنیم، مسئله‌ای را توضیح بدهیم، راه‌حلی پیشنهاد کنیم یا نگاه تازه‌ای به یک موضوع داشته باشیم، احتمالاً موضوع ارزش نوشتن دارد.
از زندگی خودمان موضوع پیدا کنیم. لازم نیست همیشه دنبال موضوعات عجیب و خاص بگردیم. گاهی بهترین موضوعات همین اطراف ما هستند:
چیزی که امروز یاد گرفته‌ایم.
اشتباهی که تجربه کرده‌ایم.
کتابی که خوانده‌ایم.
سؤالی که مدتی ذهنمان را مشغول کرده.
تجربه‌ای که فکر می‌کنیم دیگران هم ممکن است داشته باشند.
حتی یک اتفاق ساده روزمره می‌تواند تبدیل به یک نوشته خوب شود؛ اگر چیزی برای گفتن درباره آن داشته باشیم.
هر چیزی ارزش نوشتن ندارد. اینکه یک موضوع برای ما جالب است، لزوماً به این معنی نیست که برای خواننده هم جذاب خواهد بود. قبل از انتشار، یک بار نوشته را از نگاه مخاطب بخوانیم و بپرسیم:
«اگر من خواننده این وبلاگ بودم، چرا باید این نوشته را بخوانم؟»
اگر جواب خوبی برای این سؤال نداریم، شاید هنوز وقت انتشار نرسیده باشد.
گاهی باید موضوع را تغییر دهیم، گاهی زاویه نگاه را، و گاهی هم شجاعت داشته باشیم و بگوییم:
«این یکی را اصلاً منتشر نمی‌کنم.» چون نوشتن فقط به معنی بیشتر نوشتن نیست.
گاهی یعنی یاد بگیریم چه چیزی ارزش نوشتن دارد.

یکی از عوامل مهم و موثر در  افزایش میزان بازدید توسط موتورهای جستجو، کلید واژه ها هستند. برای آشنایی با اینکه کلید واژه چیست و چگونه درج می شود با ما همراه باشید.

کلید واژه چیست؟

کلیدواژه ها کلمات کلیدی متناسب با محتوای متن شماست که انتظار دارید کاربران فضای مجازی با سرچ این واژه ها به صفحه مطلب شما در وبلاگ، هدایت شوند.

چرا باید برای مطالب، کلیدواژه ثبت کنیم؟

در حالت عادی اگر برای مطلب، کلیدواژه تعریف نکنید، هنگامی که فردی بعنوان مثال در گوگل دنبال یک موضوع می گردد، گوگل بر اساس محتوای مطلب، وبلاگ شما را در یکی از صفحات نتایج خود نمایش می دهد که ممکن است در صفحات اولیه گوگل نباشید لذا شانس کمتری برای کلیک و دیده شدن خواهید داشت. اما در صورتی که کلیدواژه های مطلب را، به شکل صحیح و مرتبط ثبت نمائید، گوگل مطلب شما را در اولویت قرار می دهد و در صورت جستجوی این کلیدواژه ها توسط کاربران، وبلاگ شما در نتایج نخست نمایش داده خواهد شد.

از آنجایی که واردن کردن کلیدواژه ها بسیار ساده و بدون هزینه است، توصیه می شود حتماً از این قابلیت مهم استفاده کنید.

شیوه درج کلید واژه ها در کوثر بلاگ چگونه است؟

برخی از کاربران به اشتباه کلید واژه های خود را در انتهای مطلب - شبیه صفحه چکیده مقالات - درج می کنند و یا از هشتک گذاری استفاده می کنند. هر دو روش صحیح نیست و تأثیری ندارد.

الف) درج کلیدواژه برای مطالب (از طریق مرورگر)

1- در صفحه درج مطلب جدید، به قسمت کلیدواژه ها بروید.

2-در این کادر پس از نوشتن هر کلیدواژه دکمه اینتر (enter) را بزنید و سپس اقدام به نوشتن کلیدواژه بعدی کنید.

اگر زمان نوشتن کلیدواژه، لیستی از عناوین دیگر نمایش داده شد، می توانید از لیست باز شده نیز انتخاب کنید.

به همین ترتیب برای هر مطلب به صورت مجزا چند کلیدواژه تعریف کنید.

ب)  درج کلیدواژه برای مطالب در نرم افزار اندروید کوثر بلاگ

1- در صفحه درج مطلب جدید، به قسمت تنظیمات بروید

2- در قسمت کلید واژه ها، واژه های مورد نظر را تایپ نمایید. دقت کنید لازم است کلید واژه ها با ویرگول از هم جدا شود.

نکته: توجه داشته باشید حداکثر 6-8 کلید واژه درج بفرمایید. وارد کردن کلیدواژه های بیش از حد و غیر مرتبط موجب اسپم گونه شناخته شدن مطلب شما توسط موتورهای جستجو و کاهش بازدید شما خواهد شد.

هرگونه سوال در مورد کلیدواژه ها را در قسمت نظرات مطرح کنید

تهیه شده در سامانه کوثر بلاگ

به دلیل حجم بالای مطالب منتشر شده در وبلاگ ها، عناوینی که در بخش منتخب ها قرار می گیرد معمولاً از بین مطالب پیشنهادی شما انتخاب می شوند.

در واقع شما می توانید مطالب مورد نظر خود را جهت درج در بخش منتخب ها، به ما پیشنهاد دهید. برای این کار روش ساده و مناسبی در نظر گرفته شده است که در ادامه این مطلب با آن آشنا می شوید:

لینک داخلی:

لینک داخلی، لینکی است که یکی از صفحات وبلاگتان را به صفحه ای دیگر از وبلاگتان متصل می کند. (آموزش نحوه لینک کردن)

ساخت لینک داخلی به ایندکس شدن وبلاگ (وب سایت) کمک می کند.
ربات های خزنده گوگل (Crawlers) برای یافتن و ایندکس کردن وب سایت ها، لینک های موجود در اینترنت را دنبال می کنند.

اگر وبلاگ (وبسایت) شما لینک سازی داخلی قدرتمندی داشته باشد، کرالرهای گوگل محتوای جدید وبلاگتان را راحت تر پیدا می کنند.

باید بدانید گوگل همواره به دنبال محتوای جدید در اینترنت است. اگر محتواهای وب سایت شما به خوبی به یکدیگر لینک شده باشند، مطمئناً عمل خزیدن برای گوگل سریع تر خواهد بود.

شاید بتوان گفت، این مهم ترین ویژگی لینک سازی داخلی است. درست است که ساخت لینک داخلی در وب سایت، یک تکنیک ساده در سئو است، اما مزایای آن به همین جا ختم نمی شود.

لینک سازی داخلی برای کاربران وبلاگ هم مفید است. زمانی که درباره موضوعی تحقیق می کنند، ممکن است نیاز داشته باشند منابع متعددی که پیرامون آن موضوع وجود دارد را نیز بررسی کنند.

برای مثال در همین مطلب، چند لینک داخلی قرار داده شده است تا در صورت علاقه، دیگر مطالب وبلاگ را نیز بررسی کنید.

لینک های خارجی (لینک بیرونی):

لینک های خارجی (External Links) هایپرلینک هایی هستند که به یک دامنه، به غیر از دامنه ای که بر روی آن قرار دارند (دامنه منبع) اشاره دارند.

اگر بخواهیم به صورت غیر تخصصی بیان کنیم، اگر سایتی به وبلاگ شما لینک دهد این لینک به عنوان لینک خارجی در نظر گرفته می شود. همچنین، اگر شما نیز به یک سایت دیگر لینک داده باشید آن لینک هم، یک لینک خروجی محسوب می شود.

متخصصان سئو بر این باورند که لینک های خارجی، منبعی عالی برای به دست آوردن رتبه بندی بالا در مورتوهای جستجوگر هستند.

منبع: novin.com