وبلاگ نویسان مخاطبان خود را بشناسند!!

مخاطب خود را بشناسید:
برای چه کسی وبلاگ می نویسید؟

وبلاگ برای عده‌ای مانند یک دفترچه خاطرات و بسیار شخصی است. آنها برای دل خودشان می‌نویسند و شاید حتی دسترسی به وبلاگ را هم محدود کرده باشند. اما عده زیادی هم وبلاگ می‌نویسند تا خوانده شود. اگر جزو دسته دوم هستید، باید در ابتدا مخاطب خودتان را بشناسید. در مورد آن‌ها اطلاعاتی جمع آوری کنید و خودتان را جای آن‌ها بگذارید.

مخاطب شما چه انتظاری دارد؟

به دنبال چه چیزی می‌گردد و در چه سنی است و چه علایقی دارد؟

مشخص کردن مخاطب تکلیف شما را با خودتان مشخص می‌کند و اجازه می‌دهد تا مطالب بهتری برای آن‌ها بنویسید.

 

موضوع وبلاگ را برای مخاطب مشخص کنید:
اگر در وبلاگ تنها در مورد یک موضوع خاص می نویسید، آن را برای خواننده مشخص کنید
. می‌توانید کاری کنید، بیننده با یک نگاه بفهمد، اینجا کجا است.

اگر در وبلاگ تان به نقد و بررسی فیلم‌های سینمایی می پردازید، از قالبی استفاده کنید که نشان دهنده این موضوع باشد. اسم وبلاگ هم می‌تواند تا حد زیادی به دادن حال و هوای سینمایی به وبلاگ کمک کند. با قرار دادن چند توضیح و تصویر در صفحه اول وبلاگ تان هر کسی متوجه می‌شود، در چه موردی می نویسید.

معرفی دو افزونه کاربردی


1- افزونه خبرنامه:

همانطور که در سمت راست وبلاگ پشتیبانی مشاهده می کنید. فرم عضویت در خبرنامه در منوی کناری آمده است. برای عضویت در وبلاگ پشتیبانی، ایمیل صحیح خود را در کادر مربوطه وارد کرده و دکمه عضویت را کلیک کنید. بدین ترتیب از این به بعد هر مطلب جدیدی در وبلاگ پشتیبانی درج شود شما از طریق ایمیل مطلع خواهید شد.

این افزونه را شما نیز می توانید برای وبلاگتان داشته باشید . وارد تنظیمات وبلاگ شده سپس اجزای وبلاگ را کلیک کنید. در بخش منوی کناری ، افزودن شیء و در آخر شیء خبرنامه!


2- افزونه کاربران آنلاین :

این افزونه به شما نشان میدهد چه کسانی در حال حاضر وارد سامانه شده اند . این افزونه را می توانید از همان مسیری که گفته شد به منوی کناری اضافه کنید.

برای ارسال پیام به کاربران حاضر ، کافیست بر روی علامت پاکت نامه مقابل اسم فرد کلیک کنید. در پستهای قبلی در مورد ارسال پیام و نحوه دریافت و پاسخگویی توضیح داده شد.

 

آموزش درج یک پست ثابت در ابتدای وبلاگ

 

پست ثابت یا مقدمه وبلاگ به نوشته‌ای در وبلاگ گفته می‌شود که با در نظر گرفتن نمایش آخرین نوشته در بالاترین قسمت صفحه  وبلاگ قرار می‌گیرد. به طور مثال اگر یک پست ثابت در وبلاگ خود ارسال کنید، تا زمانی که آن را از حالت ثابت خارج نکنید، آن مطلب در بالاترین قسمت وبلاگ شما نمایش داده خواهد شد.

فلسفۀ استفاده از پست ثابت، جهت پر اهمیت نشان دادن یک نوشته است. مثلاً اطلاعیه‌ای که قرار است همۀ بازدید کنندگان وبلاگ شما ببینند. یا نوشته‌ای که پیوندهایی به قسمت‌های مهم وبلاگ شما دارد، یا حتی پیوندهای همۀ مطالب وبلاگ شما را در خود گنجانده است. ایده‌های زیادی وجود دارد که ما خواسته باشیم از پست ثابت در وبلاگ خود استفاده کنیم.

پست ثابت همان نوشته ثابت است که در جاهای مختلف ممکن است نام‌های مختلفی از آن شنیده باشید، که در هر صورت همۀ آنها یک معنی می‌دهند.

 تنظیم مطلب به عنوان پست ثابت

در صفحه ارسال مطلب جدید ، در سمت چپ بالای نوار عنوان شما کادر نوع وجود دارد،روی مطلب کلیک نمایید . 

آموزش درج پست ثابت در وبلاگ

برای بزرگنمایی تصویر روی آن کلیک کنید

وارد صفحه جدیدی می شوید “مقدمه-صفحه اول” را انتخاب کنید و سپس به صفحه قبل بازمی گردید.

آموزش پست ثابت وبلاگی

پس از انتخاب این گزینه ، نوع از مطلب به مقدمه -صفحه اول انتقال می یابد.

آموزش درج پست ثابت

بدین ترتیب متنی که با این نوع ذخیره کرده و انتشار می دهید به عنوان بخش ثابت، بالای وبلاگ شما قرار می گیرد .

 

موفق باشید

بروز رسانی : 18 بهمن 96

کپی کن تا بازدید بگیری؟!

 

با دیدن عنوان این مطلب در ذهن شما چه چیزی تداعی می‌شود؟
از این که با خواندن این متن و عمل به آن باعث افزایش بازدید وبلاگ‌تان می‌شوید خوشحال می‌شوید؟ …

کپی کردن را کاری غیر اخلاقی و غیر حرفه‌ای می‌دانید و ناراحت می‌شوید؟
یا بی‌تفاوت از کنار آن گذشته و بقیه مطلب را می‌خوانید؟

جواب شما به این سوال به اعتقاد شما در مورد کپی کردن مطالب بر می‌گردد. اگر به فکر افزایش بازدید به هر روش و طریقی باشید که بتوانید با این کار پولی به جیب بزنید، یا اگر نمی‌دانید چطور مقاله بنویسید و دنبال یک راه ساده برای پر کردن وبلاگ می‌گردید، به احتمال زیاد کپی کردن برای شما امری واجب است! ولی اگر ارزش تولید یک مقاله یا محتوا را بدانید، قضیه فرق خواهد کرد.

تهیه‌ی محتوا برای یک وبلاگ‌نویس از مهمترین کارهایی است که او باید انجام دهد، تا وبلاگی سرزنده داشته باشد. از آنجایی که این کار باید به صورت مداوم انجام شود، شاید برای برخی افراد کاری پر زحمت باشد. پس به فکر یک راه‌حل می‌گردند. در موارد دیگر، شاید هدف یک وبلاگ‌نویس از اول کار استفاده از مطلب دیگران و بازدید جذب کردن باشد. در هر صورت این افراد مبادرت به کپی کردن از مقالات دیگران در سایت‌ها و وبلاگ‌های دیگر می‌کنند.

 

قصدم از انتشار این مقاله نصیحت کردن جهت کپی نکردن مطلب نبود. هدف پاسخ دادن به سوال برخی عزیزان مبنی بر عدم کسب بازدید قابل توجه است. چند روز پیش عزیزی از بنده سوالی پرسید که چرا با اینکه مطالب خوبی در وبلاگ می‌گذارم، اما بازدیدی ندارم! از من درخواست چاره کرده بود که سعی کردم در قالب یک مطلب کامل در این باره توضیح دهم.

همانطور که می‌دانید بیش از ۸۰ درصد بازدید یک وبلاگ یا سایت را موتور جستجو می‌فرستد که موثرترین آنها گوگل است. پس شاید گاهی اوقات لازم باشد که تسلیم سیاست‌گذاری‌های گوگل شویم، تا او به ما اعتماد کرده و برای وبلاگ ما بازدیدکننده بفرستد. در غیر این صورت می‌توانیم بر روی دیگر ترفندهای بازارایابی سایت، مثل انجام تبلیغات متعدد حساب باز کنیم، که در این صورت هزینه کردن لازمه کسب بازدید است. پس حالا می‌فهمیم که چرا اینقدر گوگل برای کسی که سایت یا وبلاگی دارد مهم است.

زمانی که به وبلاگ این دوستمون که این سوال را از بنده پرسیده بود رفتم، دیدم که تمامی مطالبی که روی وبلاگ گذاشته بود همه رونوشت (کپی) بودند و از سایت‌های دیگر برداشته شده بود. با اینکه از نظر ایشان مطالب جذابی بود، ولی اگر شما می‌خواهید از گوگل بازدید بگیرید، باید نظر او را جلب کنید و مقالات شما برای گوگل جذاب باشد، نه شما!

مهمترین مـؤلفه برای جذابیت یک مطلب برای گوگل هم، جدید و نو بودن آن است که باعث می‌شود موتور جستجو دیدی متفاوت به آن داشته باشد و برای آن خواننده جذب کند. در غیر این صورت گوگل متوجه کپی کردن شما خواهد شد و این موضوع را به حساب سرقت می‌گذارد. در کشورهای پیشرفته سرقت فقط شامل کالاهای ملموس نمی‌شود. یک نرم‌افزار که قابل لمس کردن هم نیست را می‌توان به سرقت برد. اما در ایران ما این موضوع فعلاً در قالب اعتقاد شخصی باقی مانده است و قانونی محکم برای آن وجود ندارد. پس حال این طرز رفتار گوگل را می‌توان درک کرد. مخصوصاً که با بروزرسانی‌های آلگوریتم آن، شدیداً روی وبلاگ‌های کپی کننده تمرکز کرده است و آنها را از دور خارج می‌کند.

علاوه بر این، کسی که یک مقاله یا محتوا را خود تولید می‌کند، زمان زیادی را برای آن صرف می‌کند. حالا می‌خواهم نظر شما را بپرسم؛ آیا این اخلاقی و قانونی است که اشخاص دیگر حتی بدون نام بردن از نام خالق اصلی از آن استفاده کنند؟ خودتان به دیگران اجازه‌ی چنین کاری را با محتوای خود می‌دهید؟ پس اگر اعتقادی به قانون یا عرف حق تکثیر ندارید، نباید انتظار دست یافتن به بازدید بالا را داشته باشید. یا عمل‌تان را اصلاح کنید و یا انتظارتان را تغییر دهید.

برای اینکه گرایش افراد کپی کننده را به سمت تولید کننده شدن سوق دهم، بهتر دانستم که پیشنهادی دهم. به شما پیشنهاد می‌کنم که فقط ۱۰ مطلب بلندتر از ۳۰۰ کلمه در وبلاگ با موضوعات پرکاربرد و پرجستجو بنویسید و نتیجه‌ی آن را مشاهده کنید. آن وقت متوجه می‌شوید که اگر به جای زمان گذاشتن برای برداشتن مطالب دیگران، روی مقالات خودتان با دانسته‌های شخصی کار کنید، تاثیر بیشتری برای شما و وبلاگ‌تان خواهد داشت.

 

پرسش متداول- ساخت کد موزیک آنلاین برای وبلاگ نویسان

در صورتیکه تمایل دارید  آهنگ دلخواه شما  در سایت یا وبلاگ  شما پخش شود اما با روش ایجاد کد موزیک پلیر و ساخت کد آهنگ آشنایی ندارید ،با ما در این پست همراه باشید.


  با مراجعه به این صفحه ، (ضرورتی در مراجعه به این صفحه نیست. می توانید سایت هایی که خدمات مشابه در این مورد دارند  با سرچ به آنها مراجعه فرمایید.)

آدرس فایل صوتی مورد نظر خود را وارد کرده (این کار را می توانید با بارگزاری فایل مد نظر در وبلاگ انجام دهید به این صورت که ؛ مراجعه به قسمت فایلها/ بارگزاری/ کلیک راست روی عنوان فایل بارگزاری شده در لیست فال ها و انتخاب گزینه copy link location) و با انتخاب یکی از چند موزیک پلیر ارائه شده ، کد آهنگ را ساخته و در کد قالب سایت یا وبلاگ خود به روش ذیل  قرار دهید.

منوی تخصصی وبلاگ - بالا سمت راست عنوان فارسی وبلاگ- / زیر منوی قالب/  گزینه"اجزای وبلاگ”

در هر بخشی که قصد دارید کد شما قرار بگیرد(مثلا منوی کناری)  “افزودن شیء” را کلیک کنید.

گزینه html  آزاد را از لیست ابزارهای عمومی انتخاب کنید .

کدی که در سایت بالا ساخته اید  در این کادر paste کنید .

به همین سادگی

امتحان کنید …

لینک های مرتبط:

آموزش ویدیویی قراردادن آهنگ برای وبلاگ

 

آخرین بروز رسانی: 17 بهمن 1395

اینفوگرافی کوثربلاگ(معرفی و آموزش ثبت نام)

جهت مشاهده در اندازه واقعی ، روی تصویر کلیک کنید

 
چرا امام حسین (ع) تنها ماند؟